Czy rozmowa o pracę musi być związana ze stresem?

Większość osób, które czeka rozmowa kwalifikacyjna jest bardzo zdenerwowana. Czasem przerażenie sięga zenitu i nie można nawet wypowiedzieć słowa. Strach potrafi sparaliżować, jednak warto też wiedzieć, że nie pomoże. Oczywiście nie pozbędziemy się go tak od razu, jednak trzeba walczyć z nim. Chcemy dobrze wypaść, zaprezentować swoją osobę jak najlepiej. Zależy nam na pracy i chcemy, by pracodawca to widział. Jednak, kiedy będziemy zbyt zdenerwowani nie uda nam się zaprezentować samych siebie tak jak sobie to zaplanowaliśmy. Musimy zdać sobie sprawę z tego, że owszem to ważna rozmowa, ale tylko rozmowa. Nie ma się jej co obawiać, a zdenerwowanie tylko pogorszy naszą sytuację. Kiedy wejdziemy na taką rozmowę uśmiechnięci, pewni siebie, to od razu zrobimy lepsze wrażenie na pracodawcy. Jeśli nie będziemy zdenerwowani lepiej będzie nam się rozmawiało, bez trudu odpowiemy na każde pytanie. W przeciwnym razie stres odbierze nam mowę, a jak osoba, która miałaby nas zatrudnić może dowiedzieć się o nas czegoś, jeśli będzie nam trudno się wysłowić?. Musimy wierzyć we własne siły, tak by inni też widzieli, że przekonani jesteśmy o swoich umiejętnościach, o tym, że sobie poradzimy. Stres nie pomoże nam, warto o tym pamiętać i postarać się wyeliminować go.

Dlaczego rywalizujemy w pracy z innymi?

Nie ma nic gorszego w pracy niż ciężka atmosfera, a taka z pewnością bywa, kiedy to okazuje się, że jest kilka osób, które nie mogą żyć bez rywalizacji i próbują udowodnić pracodawcy, że są najlepszymi pracownikami na świecie. Dążenie do doskonałości nie jest niczym złym, każdy z nas powinien się rozwijać i chcieć stawać się lepszym. Jednak czasem to robi się po prostu chore, człowiek już nie panuje nad sobą, nie zależy mu na relacjach z innymi, nie liczy się dla niego, że wszyscy go nie znoszą, ważne jest tylko jedno – pokazanie szefowi, że jest się najmądrzejszym i potrafi się więcej niż cała reszta osób. Przez takie osoby przemawia chora ambicja, która powoduje, że nie potrafią współpracować z innymi, nie potrafią jak inni wykonywać swoich obowiązków, oni muszą być najlepsi. Z pewnością takie osoby mają jakieś swoje powody, dla których tak postępują. Przeważnie jednak chodzi o to, by udowodnić, że nie ma innej tak kompetentnej osoby, która tak wiele zrobi dla firmy jak oni. Czasem chcą udowodnić coś samemu sobie, czasem innym. Zawsze jednak takie zachowanie powoduje, że pozostali ludzie nie szanują ich, nie lubią, nie chcą mieć z nimi nic wspólnego. Szczególnie jeśli jeszcze donoszą na współpracowników szefowi, obgadują ich. Dla takich zachowań nie ma zrozumienia.

Czy każdy może pracować zdalnie?

Praca, którą można wykonywać w domu, przy pomocy Internetu cieszy się sporym zainteresowaniem. Ma wiele plusów, choć wiadomo, jak każdy inny rodzaj pracy ma też wady. Aby zdecydować się na nią warto wiedzieć, że trzeba samemu organizować sobie dzień pracy, nie ma obok szefa, który podpowie co robić, nie ma wyznaczonych godzin pracy, w którym musimy zdążyć wykonać swoje obowiązki. Nie każdy potrafi tak zorganizować sobie dzień, by mieć czas i na sprawy domowe i na zawodowe. Bywa, że trudno się zmobilizować, jeśli jest świadomość, że to od nas samych zależy kiedy rozpoczniemy i skończymy pracę. Osoba, która nie ma w sobie samodyscypliny nie sprawdzi się w takiej pracy. Poza tym nie jest to też zajęcie dla osób, które nie wyobrażają sobie, że nie ma w pobliżu kolegów pracy, z którymi można porozmawiać, pójść na przerwę, na których można liczyć kiedy zajdzie taka potrzeba. Tutaj pracuje się samemu, na dodatek w domu, w którym często miesza się życie zawodowe i prywatne. Spróbować zawsze można, jednak warto wiedzieć, że trzeba być naprawdę zdeterminowanym i zaangażowanym, by praca przynosiła efekty. Jeśli nie umiemy zabrać się do pracy, kiedy w pobliżu nie ma szefa, który nas obserwuje i mobilizuje to nie jest to praca dla nas. Trzeba być bardzo samodzielnym i samemu siebie kontrolować.

Czy praca może nas cieszyć?

Praca kojarzy się z obowiązkiem, czasami nawet przykrym obowiązkiem. Tymczasem może też nas cieszyć, dawać satysfakcję i frajdę. Oczywiście pod warunkiem, że lubimy swoją pracę. Tylko wtedy, kiedy zgodna jest ona z naszymi zainteresowaniami możemy z chęcią rano wstawać i z uśmiechem iść do pracy. Nie potrzebnie traktujemy ją jako zło konieczne, narzekamy często na szefa, na kolegów, na to, że mamy za wiele spraw na głowie. Nie doceniamy natomiast, że dzięki niej możemy się rozwijać. Oczywiście osoba, która nie przepada za swoją pracą nie będzie cieszyła z tego, że może do niej iść, to oczywiste. Jednak jeśli nie odpowiada nam nasze stanowisko warto zmienić miejsce pracy. Wiadomo, że jest to trudne w obecnych czasach, ale praca, towarzyszy nam przez wiele lat. Warto postarać się o to, by interesowała nas i dawała radość. Zupełnie inaczej podchodzi się do obowiązków, które się lubi, a inaczej do takich, które wykonuje się z musu. W pierwszym przypadku cieszy nas, że nasza wiedza i umiejętności przydają się, że dajemy sobie radę, że stawiamy sobie wciąż nowe wyzwania, a po wykonaniu swojej pracy czujemy dumę z siebie. Natomiast kiedy wykonujemy wszelkie zadania z przymusu nie staramy się, nie zależy nam na tym, by pokazać się z jak najlepszej strony.

Praca, a umiejętność współdziałania z innymi

W pracy często musimy współpracować z innymi osobami. Ta umiejętności nie jest wcale taka łatwa. Choć wydaje się, że praca w grupie jest łatwiejsza, bo jeśli jest więcej osób, a nie tylko my sami to szybciej wykona się obowiązki. W rzeczywistości jednak to, że jest więcej osób wcale nie oznacza, że praca będzie szybciej przebiegała. Wiele osób, to także wiele różnych charakterów, poza tym każdy ma inne nastawienie do pracy, inne poglądy. Trudno nie raz dopasować się do innych. Wiadomo, że podczas wspólnej pracy mogą powstać konflikty, nawet kłótnie. Tym bardziej, że z niektórymi osobami trudno się pracuje, uważają one, że zawsze wiedzą lepiej, że mają rację i nie potrafią nawet wysłuchać innych osób, ich propozycji. Oczywiście praca uczy nas takiej właśnie współpracy. Warto jest mieć umiejętności dogadywania się z innymi, współdziałania. Należy wiedzieć, że trzeba wysłuchać każdego, każdy ma prawo się wypowiedzieć, zaproponować jakiś pomysł. Tylko wtedy można liczyć na udany efekt pracy. Wszelkie kłótnie powodują, że praca zamiast iść sprawnie przeciąga się, bo zamiast pracować skupiamy się na rozwiązywaniu konfliktów. Ważne jest też, by każdy z grupy miał swoje obowiązki, wiedział co do niego należy. Podział zadań to podstawa dobrej współpracy.

Dlaczego niektórzy rywalizują z kolegami w pracy?

Niestety bywa, że nasze miejsce pracy jest przez nas bardzo nielubiane. Powodów jest wiele, ale wpływ na to, jak czujemy się w pracy ma też atmosfera jaka w niej panuje. Jeśli dogadujemy się dobrze ze swoimi współpracownikami, możemy liczyć na ich pomoc to sytuacji jest komfortowa. Gorzej jeśli w pracy trwa zacięta rywalizacja między pracownikami. Jeśli obgadują się, donoszą o swoich niepowodzeniach szefowi, jeśli każdy chce udowodnić, że najwięcej potrafi i najbardziej przyda się firmie. Dlaczego ludzie tak się zachowują? Każdy ma chyba jakieś swoje powody, ale przeważnie chodzi o to, by pokazać, że jest się najlepszym. Chora ambicja powoduje, że czuje się potrzebę, by przekonać szefa, że nie ma mądrzejszego pracownika. Takiej osoby nikt nie lubi, ale jej raczej to nie przeszkadza, nie interesują ją bowiem relacje ze współpracownikami, ale to by dążyć do celu i by wciąż pokazywać, że jest niezastąpiona. Atmosfera w pracy, w której jest kilka takich osób jest nie do zniesienia. Ciągłe konflikty i nerwy nie prowadzą do niczego dobrego. Odechciewa się pracować i starać. Jednak nie należy z powodu takich osób niedopełniać swoich obowiązków. Warto robić swoje i nie przejmować się nimi, w końcu szef także zauważy kim one są i co sobą reprezentują.

Jak się zmobilizować pracując w domu?

Praca zdalna cieszy się niesłabnącą popularnością. Wydaje się wygodną formą i sposobem na zarobienie pieniędzy. Rzeczywiście, nie trzeba wychodzić z domu, dojeżdżać do pracy. Poza tym są elastyczne godziny pracy, które sami sobie ustalamy. Jednak zanim zdecydujemy się na taki rodzaj pracy warto wiedzieć, że wymaga od nas ogromnego zaangażowania i mobilizacji. Nie ma obok szefa, który jednak stanowi pewnego rodzaju mobilizację, przecież będąc obok niego nie będziemy się lenili. Poza tym jeśli mamy z góry ustalone godziny pracy wiemy jak mniej więcej zorganizować się, by zdążyć wykonać swoje obowiązki. Jeśli natomiast sami dla siebie jesteśmy szefem i sami musimy ustalić sobie harmonogram pracy pojawia się już kłopot. Wiele osób nie umie tego zrobić. Niby sami decydujemy kiedy pracujemy, ale też sami musimy zorganizować swój czas. Zmobilizowanie się bywa trudne, szczególnie kiedy ciągle coś nas rozprasza. Nie ma gotowej metody na to jak nabrać chęci do pracy, po prostu trzeba sobie uświadomić, że musimy zdarzyć wykonać swoje zadania, że musimy się z nich rozliczyć i praca jest najważniejsza. Inne sprawy mogą poczekać. Trzeba codziennie ustalić sobie godziny pracy, uwzględnić czas na odpoczynek i działać według planu. To skuteczna metoda, poza tym trzeba po prostu chcieć

Dlaczego praca to często tylko przykra konieczność?

Niestety dla wielu z nas praca jest tylko obowiązkiem. Trzeba zarabiać pieniądze i to jest jedyny powód, dla którego pracujemy. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, kiedy jej po prostu nie lubimy, kiedy nasze zainteresowania są zupełnie od niej odmienne. Wtedy trudno jest wykazać się w pracy, pokazać, że nam na niej zależy. Co też na pewno widzi pracodawca i wyciąga odpowiednie wnioski. Często też nie odpowiada nam atmosfera jaka w niej panuje. Jeśli nie potrafimy porozumieć się ze współpracownikami niechętnie przychodzimy do pracy. Najgorzej jeśli ci współpracownicy rywalizują ze sobą. Jeśli każdy z nich chce udowodnić szefowi, że jest najlepszy, że inni nie mają tak dużych umiejętności i wiedzy. Bywa też, że idą do szefa i po prostu obgadują swoich towarzyszy pracy. Wtedy już naprawdę nie może być gorsza atmosfera. Jeśli pracuje się z kimś, na kogo nie można patrzeć to sytuacja jest trudna. Czasami sam szef powoduje spore zniechęcenie do pracy. Jeśli jest dość niemiły i wiecznie niezadowolony z naszej pracy wprowadza sporo stresu. Trudno skupić się na pracy i dobrze wykonywać swoje obowiązki jeśli z góry wiadomo, że coś nie będzie pasowało szefowi, że znów nas skrytykuje. Krytyka jest potrzebna, ale bywa, że ktoś ciągle będzie niezadowolony z efektów pracy.

Dlaczego praca zajmuje tak ważne miejsce w życiu człowieka?

Trzeba pracować, by mieć pieniądze – to jest logiczne. Jednak praca w naszym życiu jest ważna nie tylko dlatego, że przynosi nam zarobek. Dzięki niej czujemy, że nasze dni mają swój stały rytm. Rano idziemy do pracy, zostajemy w niej kilka godzin, potem wracamy do domu, mamy jakieś swoje domowe sprawy, pasje. Wiadomo co i kiedy robić, ma się wrażenie, że gdyby nie praca trudno byłoby zorganizować swój dzień. Poza tym praca uczy nas, że trzeba być odpowiedzialnym. Szef wymaga od nas i musimy wykonywać swoje obowiązki i odpowiadamy za to jak je wykonamy. Wydaje się też, że dzięki pracy bardziej doceniamy swoje życie prywatne. Kiedy jesteśmy zapracowani, nie mamy czasu na nic, czasem trzeba zostać w pracy dłużej, czasem wymaga ona wyrzeczeń, ale kiedy wracamy do domu doceniamy, czym tak naprawdę on dla nas jest. Cieszymy się bardziej z chwil spędzonych z bliskimi, bo wiemy, że nie zawsze mamy możliwość, by z nimi pobyć. Praca zgodna z tym co nas interesuje może dać nam wiele satysfakcji. Jeśli lubimy swoją pracę czujemy, że chcemy się rozwijać, że chcemy pójść na jakieś kursy, warsztaty, by poszerzać swoje zawodowe umiejętności i wiedzę. Praca jest istotna, ale bywa, że rzadko ją doceniamy i rzadko potrafimy czerpać z niej radość.

Dlaczego praca nie daje nam satysfakcji?

Wiele osób chodzi do pracy tylko dlatego, że musi. Pieniądze są potrzebne i nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Jednak, kiedy praca, którą wykonujemy nie cieszy nas trudno jest o pozytywne nastawienie i już od rana, kiedy tylko wstajemy nie mamy nastroju. Przeważnie praca nie daje nam satysfakcji dlatego, że nie jest zgodna z tym co nas interesuje. Wtedy obowiązki wykonujemy z konieczności, nie czujemy potrzeby by się rozwijać, by poszerzać swoją wiedzę, dokształcać się. Jeśli nie jesteśmy zadowoleni z pracy, to nasz szef też nie może być z nas zadowolony, kiedy widzi, że jest to dla nas tylko przymus i nie staramy się to nie najlepiej nas ocenia. Poza tym często, kiedy w miejscu pracy panuje zła atmosfera nie możemy poczuć, że praca daje nam radość. Bywa, że współpracownicy rywalizują ze sobą, każdy chce pokazać szefowi, że lepiej sobie radzi, że kolega nie potrafi tyle co on. Takie sytuacje powodują, że ludzie nie lubią się, wręcz nie mogą na siebie patrzeć. Jak więc mają dobrze pracować, kiedy atmosfera jest tak ciężka? Powstaje wtedy ogromna niechęć. Nic się nie chce, niby robi się to co należy, ale tak bez zaangażowania. Nie chce nam się nic więcej z siebie dawać, starać się, nie zależy nam na pracy. Zły nastrój przenosimy też często do domu.

error: Content is protected !!